دارم آهنگ های محمد رضا علیمردانی رو گوش میکنم. چقدر بعضیاش خوبه. حس شبهای بارونی و گرم تهران توی ماشین توی اتوبان. حسی که هیچ جای دیگه فرصت نداره حس بشه. حس شبهای گرم و موسیقی های خیابونی هفت حوض یک جا فقط تکرار شد تمام اون جس ها. یونان. تمام لجظه های روزهام پر از فکر برگشتنه. برگشتن به یونان. چقدر ...

چقدر دیر به دیر میام اینجا. داشتم پست های قبلو میخوندم دیدم همش نوشتم که از الان به بعد دیگه هرشب مینویسم ولی بازم ننوشتم. از پست قبلی تا الان آناهیتا به دنیا اومد٬ دفاع کردم٬ خونمونو عوض کردیم٬ همین پریروزا یه پیشنهاد کار بهم شده٬ و خیلی چیزای دیگه. در کل سال خیلی سختی بوده از همه نظر ولی خب من معم...

دارم آهنگ های محمد رضا علیمردانی رو گوش میکنم. چقدر بعضیاش خوبه. حس شبهای بارونی و گرم تهران توی ماشین توی اتوبان. حسی که هیچ جای دیگه امکان نداره حس بشه. حس شبهای گرم و موسیقی های خیابونی هفت حوضیک جا فقط تکرار شد تمام اون جس ها. یونان. تمام لجظه های روزهام پر از فکر برگشتنه. برگشتن به یونان. چقدر ...

یا علی گفتیم و ایشالا دیگه اینبار واقعا نوشتن تز دکترا آغاز شد. کاری که قرار بود از آخرای ژانویه شروع بشه :| فعلا دارم روی آخرین مقاله کار میکنم. بخش ریسرچش تموم شده و مقاله هم نوشته شده اما وقتی

کرونا خر است. خیلی خر است. آمار کرونا داره لحظه به لحظه زیاد میشه. هنوز وسایل بچه رو نخریدیم به جز اندکی. به خاطر کرونا کسی نمیتونه بیاد کمکمون و فقط خودمون دوتا هستیم و بچه که البته از جهتی خرسندم که

دیروز مثل گاهی وقتا ک اینکارو میکنم، توی یوتیوب دنبال قصه های سویدی میگشتم که به طور اتفاقی یکی از ویدیوهای Kalle Cederblad رو دیدم. یه معلم زبان سوئدیه که به معنای واقعی معلمه. توی ویدیوهاش بینهایت

یه روزی اینو به یکی گفته بودم. و اصلا یادم نبود. خدا میدونه چه چیزای دیگه ای تو ذهن داشتم که الان یادمم نمیاد. چه شلوغ شد و تند یهو زندگی میخوام یه کتاب بنویسم به نام " خدا" یا "خدا را نشانم بده" ی

هر آدمی در درون خود یک رقص دارد که باید کشف شودوقتی که رقص درونت را پیدا کردی به شعف وصف ناپذیردست پیدا می کنیکه همان راه رهاییستنگاه کن ..خورشید با عشق می رقصددریا با امواج می رقصد……زمین با اجرام می

حالا راه تو دوره دل من چه صبوره ...یهو دلم خواست اینو گوش کنم. و تا شروع کرد به خوندن یهو دلم خواست بیام اینجا و یه چیزی بنویسم. انقدر نمینویسم که همش حرفام جمع میشه جمع میشه بعد یهو یادم میره. دو تا

نوشتنم اومد باز داریم فکر میکنیم به عروسی و داریم سعی میکنیم برنامه ریزی کنیم. خیلی سخته. هنوزم دلم مطمین نیست که میخوام تو ایران عروسی بگیرم یا اینجا. فعلا در دست بررسی است. احتمالا کفه ی ایران سنگین تره. ولی خودم دلم میخواد اینجا باشه. ولی نمیشه . اینجا باشه همه نمیتونن بیان. ایرانم هماهنگیش خیلی ...

جهان, سوم مردمی هستند که به جای حل مشکلات، خودشان را به بهترین شکل با آن تطبیق می دهند. جهان, سوم جا نیست، طرز فکر است. پ.ن: جایی خوندم اینو

ز کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود ؟ به کجا می روم؟ پیش از حدوث جهان به چه کار بوده است جز خداوندی؟ (ابن سینا) زمان و مکان و فضازمان چیست؟ بینهایت چیست؟ بذر هستی را چه کسی کاشته؟ از هر جا و هر زمان و هر

3 سال تمام, شد. از زندگی در اینجا راضی ام. هر چه لازم دارم، دارم . بیشتر آنچه که اررزو داشتم و تمام, عمرم برایش تلاش کردم را دارم و در حال تلاش برای بقیه اش هستم. همه چیز خوب است. اما اما دخترک درونم ک

مصطفی زمانی توی مصاحبش گفت که : ما خیلی وقتا میگیم تو رودرواسی موندیم فلان کارو انجام د&#

فقط 30 ثانیه همیشه آماده باش تا هر چیزی رو که داری در 30 ثانیه بتون&#174

خوب شد تو آمدی وگرنه من از کجا میدانستم یک نفر را می شود اینقدر دوست داشت... ؟ "نویسندش رو بادم نیست" نوشته شده در چهارشنبه ششم تیر ۱۳۹۷ساعت 18:11 توسط فرناز| Let's block ads! (Why?)

"هنرمند کسی است که از لفاظی پرهیز کند از این و آن پرسیدن اولش آدم را دستپاچه می کند. اما هیچ دستپاچگی یک عمر طول نمی کشد. نوشته شده در یکشنبه نهم مهر ۱۳۹۶ساعت 23:26 توسط فرناز|

A year from now you may wish you had started today من تا همین چند وقت پیش میگفتم حالا که چی؟ سن که مهم نیست. بعدم من نسبت به سنم خیلی خوب پیش رفتم. به همه آرزوهام تا حالا رسیدم و بقیشم تو راهه. واقعیتش اینه که من برای زندگیم تا 27 سالگی برنامه داشتم. دقیقا قرار بود سر 27 ساگی پذیرش دکترا بگیرم و از ...

ده تا کارتن خریدم صد کرون. تو پنج تاش دیشب وسیله گذاشتم. پنج تای دیگشم الان پر میشه. شنبه اسباب کشی(اثاث کشی) هرچی که درستش هست. دفترهای یادداشت های روزانه هم توی یکی از کارتن هاست. برای همین تو ذهنم مینویسم که روزم باید چطور باشه و شب چک میکنم. امروزم بگذرونم فردا کلید خونه رو میگیرم . و شنبه کار و...

خب اینم پایان این فصل از زندگی. خانه های اجاره ای کوتاه مدت و جا به جایی های اجباری تند و تند. فصل خوبی از کتاب زندگی بود. فصل سختی بود ولی یادگرفتنی زیاد داشت(خب برای همینم سخت بود). حالا فصل جدید فردا شروع میشه. اسباب کشی میکنم. همه چی روی روال میفته. میتونم در آرامش برای رویاهای بعدیم برنامه ریزی...