تو شدی تمام شعرهای دفترم
حتا وقتی چیزی نمینویسم
...
تو شدی شعرِ آرامِ ساکتِ سیال در برگ برگ زندگی ام
و من آن چشمان عمیق را هزار بار می بوسم
هزار بار درهر نفس
چشمان تو عمق دارد
به وسعت و قدمت هرآنچه که "هست"
چشمان تو به اندازه "خدا" عمق دارد
و تو درست در عمق این بی نهایت
با آرامشی با شکوه لبخند میزنی
و من آن چشمان عمیق بی انتها را هزاران بار می بوسم
هزاران بار در هر نفس
برچسب:
نویسنده: شیدا رضاپور